آستان قدس 4 / 120 ، همانجا ، نامگو 162 . * جبر و اختيار . محمد كاظم هزارجريبى ( د نزديك 1232 ق ) . ( - افلاكيه ، ستاره‌شناسى 4 / 3831 ) ، در 4 « فصل » ، تحقيق در جبر و اختيار ، قضا و قدر ، خير و شر ، هدايت و گمراهى ، كه در 15 ع 1 / 1232 ق به انجام رسيده است . و جز « كاشف العمل » ( هف ) اوست . آغاز : حمد له . نسخه‌ها 2 / 771 ( 1 نسخه از مجلس ) ؛ ذريعه 5 / 82 ؛ اعلام 3 / 1890 . * جبر و اختيار . ناشناسى با ديد فلسفى - شيعى امامى ، كه در يكى از رباعىها گويد : آنكس كه ورا همت عالى باشد . * / بايد كه امامى و موالى باشد . نزديك‌ترين كسان كه از آنان نامبرده دوانى ( د 908 ، 1502 م ) و « خلق الاعمال » ( ذريعه 7 / 243 ) اوست و در ميانه گويد : در خاطر است رساله‌اى در « علم ازلى » ( هف 97 ) مرقوم قلم گردد . گفتارى است فلسفى ، به دنبال هر بند يك رباعى فلسفى درخور موضوع آورده است . بخشبندى نشده ، سربندهاى « شبهه ، شبههء ديگر » دارد . نخستين رباعى : آنجا كه همه بحر حقايق باشد . * / هر بحر همه در حقايقى باشد . آغاز : الحمد لله على آلائه و الشكر على نعمائه . . . و بدانكه تحقيق تمام مسايل اعتقاديهء اصوليه بر تحقيق آن مسأله است . مشترك 2 / 951 ( 1 نسخه ) . گنج 2 / 455 . * جبر و اختيار . ن . در جبر و اختيار و بيان لوح و حكم قضا و قدر . نسخه‌ها 2 / 776 ( 1 نسخه ) . فيلم 1 / 583 . بادليان 24 / 69 . Add * جبر و اختيار : اختيار عباد . ن . نسخه نوشتهء 1233 ق . آغاز : سپاس بىپايان لطيفى را كه بناى بندگى را بر تنگناى جبر و اضطرار نهاد . نسخه‌ها 2 / 774 ( 1 نسخه ) . دانشگاه 1 / 1654 . * جبر و اختيار . ن . - تذكرة الميثاق . * جبر و اختيار . ن . - خلق الاشياء . * الجبر و التفويض . ملا محمد شفيع فرزند محمد رفيع اصفهانى معروف به قارى بحار ، كه سه اجازه از مجلسى دوم ، يكى به سال 1095 و ديگرى در 1097 ق گرفته است . در 5 « فصل » در جبر و اختيار كه در آن امر بين الامرين را گزيده و در ذيحجهء 1117 ق به پايان رسانده است . آغاز : الحمد لله الذى اختار لعباده الامر بين الامرين . . . اما بعد ، چنين گويد . . . محمّد شفيع بن . نسخه‌ها 2 / 775 ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 1 / 152 « اجازه » ، همانجا 5 / 85 « الجبر و التفويض » ؛ اعلام 2 / 1076 ؛ طبقات 12 / 343 . دانشگاه 13 / 3410 . * جبر و تفويض . گويا از محمد حسين تهرانى بروجردى ، كه در مجموعه همراه است با « اسرار اليقين » او . گويا همان « صراط الحق » ( هف ) او است . آغاز : . . . توحيد است . چنان كه مجملى از ميان دو رسالهء كبير ذكر نموده‌ايم . معنايش اقرار نمودن به جمله تأثيرات است .